The turin horse

“apocalyptically bleak statement about the futility of it all” - Variety “magnificent farewell” – Screen

Meeslepende laatste film –zo wordt gefluisterd- van de Hongaarse, totaal eigenzinnige grootmeester Tarr (Sátantango en Werckmeister Harmoniak). In een verlaten en tijdloze wereld wonen likeurstoker Ohlsdorfer en zijn zwijgzame dochter in een eenvoudig huisje, samen met hun paard. Dit is het paard dat door een wenende Nietzsche in 1889 in Turijn werd omhelsd, nadat hij zag hoe dit dier mishandeld werd door de koetsier. Maar dat is slechts een gegeven. De film draait om de dagelijkse handelingen van vader en dochter, dag in, dag uit, in zwart-wit gefilmd, ondersteund door een soundtrack van huilende cello’s van componist Mihály Vig. Het paard is stervende en ook de wereld dreigt ten onder te gaan, buiten stormt het steeds feller en het uitzicht wordt grijs en donker.