Post mortem

De 55-jarige Mario heeft een klerkenbaan in een mortuarium ten tijde van de Chileense coup van 1973. Als hij  niet aan het werk is, droomt hij van zijn dansende overbuurvrouw Nancy. Hij zoekt haar op in de nachtclub en maakt voorzichtig avances. Nancy accepteert de geboden vriendschap en laat zich door Mario chaufferen. Op een dag merkt Mario dat Nancy is verdwenen na een razzia. Hij gaat naar haar op zoek, maar vindt haar zelfs niet in de snel aangroeiende stapel lichamen in het mortuarium. Langzaam krijgt de brute werkelijkheid ook vat op mensen als Mario, die toch alleen maar hun eigen leven aan het leiden waren. Post mortem is een duistere overdenking in prachtige, grauwe tinten over de emotioneel desolate sfeer van een stad tijdens een militaire coup.