Loon naar werken. De toekomst van de arbeidsmarkt

De Nederlandse arbeidsmarkt verandert. In de vorige eeuw hadden de meeste werknemers een vaste baan voor het leven, hadden de vakbonden veel leden, was één inkomen per gezin voldoende en kende Nederland een relatief relaxte werkweek met veel deeltijdwerkers en niet al te grote inkomensverschillen.

Door de globalisering van onze economie werden we zakelijker. Laaggeschoold werk ging naar lagelonenlanden, diensten werden geoutsourcet, de werkdruk steeg en met de flexwerker verdween ook de ontslagbescherming. De exhibitionistische grootverdiener deed zijn intrede.

Teken aan de wand is de strijd die postbodes voeren tegen de flexibilisering van hun werk. Duizenden postbodes zullen hun baan verliezen en worden vervangen door oproepkrachten met nul-urencontracten en flexbanen. Hoe moeten we tegen de strijd van de postbodes aankijken? Is dat een achterhoedegevecht en profiteert de maatschappij uiteindelijk van de tucht van de (post-)markt? Of zouden we iets over moeten hebben voor eerzame beroepen als postbodes, conducteurs en conciërges?

En wat staat ons nog meer te wachten? Ontstaat er een onderklasse van tweederangs werknemers? Klopt de observatie dat de belangrijkste sociaal-economische kloof straks die is tussen de kansrijke werkenden met een vast contract en zij met de kruimelbaantjes? En is dat niet ook de scheidslijn tussen kosmopolieten, optimisten en hun tegenvoeters?

Daarover onder meer Arie Glebbeek, RUG-arbeidsmarktdeskundige, Ineke van Gent, Tweede Kamerlid van GroenLinks, en vakbondsbestuurder Ed van Eijbergen onder leiding van filosoof met vast contract Hans Harbers.

De toekomst van...

In een reeks debatten wil ForumDwarsdiep de toekomst van een aantal hete hangijzers onderzoeken. Hoe gaan we straks werken? Hoe politiek bedrijven? Europees samenwerken? Eind februari is het eerste debat in deze serie ‘De toekomst van…’. Dan bespreken we de toekomst van de arbeidsmarkt.